मृत-घोष

चिशा शित झै रहर मेरा,
आज बिहानै मलाई,
मृत घोषित गरिरहेछन्,
जुवाको खाल झै,
रित्तिएको मेरो जिन्दगि,
मैदनमा पल्टिएको,
एउटा लाल-शेनाझै,
बे-मौत मारिए,
आज एसरि एक्लिए,
केबल छांया छ म संग,
मैदान् को एक लाल सेना म
भलै,
मेरो लडाईमा राष्ट्र थिएन तर नि,
त्यो लडाइ मेरा लागि जिवन थियो,
मैले धावा बोलि सकेको थिए,
र त अडिग थिए,
यो प्रेम देखि,
जस्लाई तिमिले युद् बनायौ।
यो उजाड रंगमन्चमा उभिएर,
हे पत्थर,
जहां तैले तिनै सपना देखाइस्,
म त्यहि आफ्नो
म्रुत्यु-घोष गरिरहेछु।
तिनै परिक्षामा जल्दा-जल्दै,
मक्किसकेको मेरो 'म'
सुस्ताउन चाहन्छ।
थाह छ मलाई,
तँसंग कुनै शब्दछैन,
त्यसैलेत,
तं प्रतिकुनै गुनाशो छैन।
म जलिरहेको रंगमन्चमा,
तैले देखाएका सपनानै,
हर्ष बाढि रहेछन्,
मेरो प्रेमलाई युद् करार दिने तं,
मलाई जिउदै जलाउने तं,
लड्ने थिए दुनिया संग,
तिमिलाई रोक्ने समाज त केहि थिएन,
तर पनि तिमि मौन भयौ,
र त चुस्कि लिदै बस्यौ।
त्यहि रंगमन्चमा,
म आफ्नो 'म्रुत्यु-घोष' गरिरहेछु।