बिहानै anniversary का शुभकामना हरु देखे , एक्कै छिन् खुसि लाग्यो , बिस्तारै मन मा बादल लाग्यो ,
देश मा केहि गर्न नसकेर बिदेसिएको म एउटा परदेशी ....भोक लाग्दा खान त पाइन्न, मन लाग्दा हिड्न पाइदैन . इस्टमित्र , चाड पर्ब , साथीभाई त सबै त्रिभुवन विमानस्थल मै छोडेर आउन पर्दो रैछ .
जिन्दगि त भोलिको लागि साचेर बाचेको हुन्छ एउटा परदेशी . आज त उसको मात्र काम ...काम अनि काम हुन्छ .
एउटा परदेशी को १ दिन मा मात्र काम र कोठा हुदो रैछ . facebook को मिथ्या हासो र खुशी मा Like बटुल्ने हरु पनि थुप्रै छन् येहा तर त्यो त आफ्नो आखा बन्द गरेर संसार अध्यारो छ भने जस्तै हो येहा . खल्ती भरि पैसा बोकेर भोकै सुत्नु पर्छ येहा . मंगल ग्रह को समाचार हेर्दै आफन्त हरु संगै टाडा बस्नु पर्छ येहा. जम्मा २० किलो मात्र सामान लीयर आउन पाउने नियम ले आफ्नो लागि दया माया र करुणा त परदेश सम्म ल्य्याउन नै पाइदैन . समानता मा , निचारी सके को कागती जस्तै हो पर्देसी जिन्दगि - निराश अनि निरस .
समय बित्दै जादा मान्छे परिस्थिति संग ढल्दो रैछ . तेसैले कोहि पागल हुदैन नभए त यो पल पल को यातना ले मान्छे हरु बौलाई सक्थे होला येहा. भोलि लाइ मात्र बचेको एऔटा परदेशीको मन कसै ले बुज्न नसक्ने रहेछ .देश फर्किय पनि सबै ले सजिलै औला उठाउन सक्ने पात्र बन्दो रहेछ परदेशी . जसरी एक प्याशे ले अरु कसै को प्य्याश बुझौन सक्दैन तयेसरि नै आफु खुशी नभए पछि कसलाई पो खुशी पार्न सकिदो रहेछ र . सधै सबै मा समर्पित यो परदेशी को जिन्दगि रहेछ . दैब ले सबै राखेर अलि कति खुशी राख्न बिर्सेको जिन्दगि , सबै राखेर नुन नहाले को तरकारी को जस्तै छ स्वाद -परदेशी
देश मा केहि गर्न नसकेर बिदेसिएको म एउटा परदेशी ....भोक लाग्दा खान त पाइन्न, मन लाग्दा हिड्न पाइदैन . इस्टमित्र , चाड पर्ब , साथीभाई त सबै त्रिभुवन विमानस्थल मै छोडेर आउन पर्दो रैछ .
जिन्दगि त भोलिको लागि साचेर बाचेको हुन्छ एउटा परदेशी . आज त उसको मात्र काम ...काम अनि काम हुन्छ .
एउटा परदेशी को १ दिन मा मात्र काम र कोठा हुदो रैछ . facebook को मिथ्या हासो र खुशी मा Like बटुल्ने हरु पनि थुप्रै छन् येहा तर त्यो त आफ्नो आखा बन्द गरेर संसार अध्यारो छ भने जस्तै हो येहा . खल्ती भरि पैसा बोकेर भोकै सुत्नु पर्छ येहा . मंगल ग्रह को समाचार हेर्दै आफन्त हरु संगै टाडा बस्नु पर्छ येहा. जम्मा २० किलो मात्र सामान लीयर आउन पाउने नियम ले आफ्नो लागि दया माया र करुणा त परदेश सम्म ल्य्याउन नै पाइदैन . समानता मा , निचारी सके को कागती जस्तै हो पर्देसी जिन्दगि - निराश अनि निरस .
समय बित्दै जादा मान्छे परिस्थिति संग ढल्दो रैछ . तेसैले कोहि पागल हुदैन नभए त यो पल पल को यातना ले मान्छे हरु बौलाई सक्थे होला येहा. भोलि लाइ मात्र बचेको एऔटा परदेशीको मन कसै ले बुज्न नसक्ने रहेछ .देश फर्किय पनि सबै ले सजिलै औला उठाउन सक्ने पात्र बन्दो रहेछ परदेशी . जसरी एक प्याशे ले अरु कसै को प्य्याश बुझौन सक्दैन तयेसरि नै आफु खुशी नभए पछि कसलाई पो खुशी पार्न सकिदो रहेछ र . सधै सबै मा समर्पित यो परदेशी को जिन्दगि रहेछ . दैब ले सबै राखेर अलि कति खुशी राख्न बिर्सेको जिन्दगि , सबै राखेर नुन नहाले को तरकारी को जस्तै छ स्वाद -परदेशी
No comments:
Post a Comment